Borelioza – znaczenie terapeutyczne diety

Kleszcz pospolity (Ixodes ricinus) przenosi patogeny licznych tzw. chorób odkleszczowych, wśród których najczęściej wymienia się boreliozę, babeszjozę i kleszczowe zapalenie mózgu.

Dotychczas zidentyfikowano ponad 800 gatunków kleszczy, z czego w Polsce żyje około 20 gatunków. Zakażone kleszcze występują w całej Polsce, a liczba przypadków wywołanej przez nie boreliozy wykazuje tendencję wzrostową.

Borelioza jest chorobą przewlekłą, wieloukładową, występującą w różnych postaciach. Wywołana jest przez Gram- bakterię krętka Borrelia burgdorferi. Kleszcz żywi się krwią człowieka i zwierząt. Choroba powstaje w wyniku ukłucia skóry przez kleszcza zakażonego Borrelią, która znajduje się w jego ślinie i/lub wymiocinach.

Kleszcza należy jak najszybciej usunąć. Jeśli zakażony kleszcz pozostaje w skórze więcej niż trzy doby, rozwój boreliozy jest prawie pewny.

Pierwszym objawem zakażenia boreliozą jest wędrujący rumień. W tym okresie rozwoju choroby pojawiają się objawy grypopodobne. Im wcześniej podejmie się leczenie, tym lepiej. W przeciwnym przypadku dochodzi do dalszego rozwoju choroby, związanego z rozsianiem w organizmie krętka Borreli. W różnym czasie, a nawet po kilku miesiącach od zakażenia mogą pojawić się zapalenia stawów, objawy neurologiczne i kardiologiczne.

Najcięższa postać boreliozy to późno rozpoznana i nieleczona nawet przez kilka lat. W przypadku, gdy choroba rozwija się w stawach (tzw. boreliozowe zapalenie stawów) pacjent odczuwa bóle najczęściej stawów kolanowych o zmiennym przebiegu, często z nadmiernym uciepleniem i obrzękiem chorego stawu.

Wówczas gdy krętki Borrelia uszkadzają serce, pacjent odczuwa duszność, zawroty, kołatanie serca i inne przykre dolegliwości, co jest związane z różnorodnymi uszkodzeniami serca (niewydolność serca, zaburzenia przewodnictwa wewnątrzkomorowego, bloki prawej i lewej odnogi pęczka Hisa i inne).

W przypadku postaci neurologicznej boreliozy, która niekiedy rozpoznawana jest nawet po kilkunastu latach od zakażenia, mogą pojawiać się zapalenia nerwów czaszkowych, zapalenia opon mózgowych, zapalenia mózgu i rdzenia kręgowego, a także polineuropatie.

 

Leczenie boreliozy

Podstawę leczenia boreliozy stanowi antybiotykoterapia, którą stosuje się długotrwale i przy pomocy różnych antybiotyków. Wybór leków i czas leczenia określa lekarz.

Leczenie boreliozy powinno uwzględniać zniszczenie krętka Borrelia, wzmocnienie układu odpornościowego, zmniejszenie stanu zapalnego, zapobieganie powikłaniom przewlekłej antybiotykoterapii (szczególnie walka z zakażeniem Candida), a także wspomagać prawidłowe funkcje układu pokarmowego, przyśpieszać zdrowienie.

Pacjent oczekuje od terapii zmniejszenia licznych dolegliwości bólowych, ustąpienia nadmiernej męczliwości i senności, a także ustąpienia zawrotów głowy, trudności w koncentracji i innych przykrych dolegliwości utrudniających codzienne funkcjonowanie.

Zalecana dieta powinna być przygotowana indywidualnie i dostosowana do okresu leczenia, a także stosowanych leków (istnieją interakcje między żywnością a lekami – w tym przypadku szczególnie dotyczy to antybiotyków).

Dieta powinna być bogata w nieprzetworzoną  żywność, zdrowe tłuszcze, białko i bogate w witaminy warzywa. Aby zapobiegać rozwojowi grzybicy, zaleca się dietę z wykluczeniem cukru i produktów go zawierających. Ten rodzaj diety poprawia także funkcjonowanie mitochondriów, odgrywających jedną z podstawowych ról w przemianach energetycznych organizmu. Ma ona także właściwości utrudniające rozwój procesów zapalnych w organizmie.

 

 

Ponadto zaleca się wybierać herbatę białą i zieloną, a także cynamon. Wskazane jest również spożywanie kiszonek (nie tylko popularnych ogórków i kapusty kiszonej), a także przyjmowanie probiotyków (wybór i sposób przyjmowania ustala lekarz).

Szczególnie ważną rolę w diecie chorego na boreliozę ma woda, która oczyszcza organizm z powstających w czasie trwania choroby toksyn. Wodę należy pić w ilości 6-8 szklanek dziennie.

 

 

Tylko w indywidualnych przypadkach można rozważać wykluczenie z diety glutenu, a w innych – ograniczyć jego spożycie. Z diety trzeba też wykluczyć lub znacznie ograniczyć produkty zawierające kwas szczawiowy (rabarbar, szczaw, szpinak, orzeszki ziemne, okrę i inne).

Kawę naturalną i napoje zawierające kofeinę należy wyłączyć z diety. To samo dotyczy alkoholu i palenia tytoniu. Duże znaczenie ma także unikanie stresów.

Reasumując należy podkreślić, że w przypadku boreliozy dieta stanowi jeden z istotnych elementów terapii. Powinna być indywidualnie dostosowana w zależności od stanu pacjenta, a także etapu terapii.

1. Godek A.: Nowoczesne metody leczenia boreliozy z koincydencją (antybiotyk, żywienie), Medycyna Rodzinna; 2014,3,147-151

2. Diagnostyka, leczenie boreliozy z Lyme: Zalecenia PTE i LChZ,2017, www.choroby-zakaźne.pl/uploads/pdf/borelioza.pdf

Inne nowości z kategorii Choroba a dieta:

Zapisz się do naszego newslettera

Get updates direct to your inbox.

Send me your newsletter (you can unsubscribe at any time).

Send me your newsletter (you can unsubscribe at any time).