Absolwentka Biologii Akademii Podlaskiej w Siedlcach (1998 rok). W latach 1998 – 2006 asystent w Zakładzie Biologii Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie. W 2006 r. otrzymała stopień doktora nauk o kulturze fizycznej na podstawie rozprawy doktorskiej „Udział leptyny i kortyzolu w funkcjonowaniu układu rozrodczego młodych kobiet o zróżnicowanej aktywności fizycznej” (promotor: dr hab. prof. AWF Elżbieta Skierska). W latach 2007 - 2016 zatrudniona na stanowisku adiunkta, a od 2016 r. na stanowisku starszego wykładowcy w tym samym zakładzie. W 2008 r. ukończyła studia podyplomowe w Instytucie Żywności i Żywienia w Warszawie na kierunku Żywność, Żywienie a Zdrowie.
Zadbaj o swoje jelita – zacznij się świadomie ruszać!

Zadbaj o swoje jelita – zacznij się świadomie ruszać!

Wśród licznych korzyści przypisywanych regularnie wykonywanym ćwiczeniom fizycznym wymienia się również zmiany w funkcjonowaniu układu pokarmowego. Udowodniono, że aktywność fizyczna usprawnia motorykę jelit, przeciwdziała zaparciom, normalizuje apetyt, jak również zmniejsza ryzyko wystąpienia takich chorób, jak kamica żółciowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, czy nowotwory żołądka i jelita grubego. Jednakże równocześnie u osób trenujących obserwuje się znacznie częstsze występowanie infekcji górnych dróg oddechowych oraz zaburzeń żołądkowo-jelitowych w porównaniu do osób nieaktywnych fizycznie. Zaburzenia te mogą istotnie ograniczyć aktywność fizyczną, a tym samym korzystne efekty jej podejmowania.

czytaj dalej
Aktywność fizyczna a choroby metaboliczne

Aktywność fizyczna a choroby metaboliczne

Ludzkie ciało zostało skonstruowane do ruchu, dlatego wymaga regularnej aktywności fizycznej do optymalnego funkcjonowania i unikania chorób. Systematyczne wykonywanie wysiłku fizycznego wywołuje szereg zmian w budowie i czynnościach nie tylko samych mięśni, ale również w innych narządach ciała przyczyniając się do redukcji ryzyka lub opóźnienia występowania pewnych chorób. Wykazano ponadto, że aktywność fizyczna, przede wszystkim osób w wieku średnim i starszych, wydłuża życie oraz zapobiega przedwczesnej utracie sprawności fizycznej.

czytaj dalej
Aktywność fizyczna w insulinooporności

Aktywność fizyczna w insulinooporności

Insulinooporność to stan organizmu, w którym dochodzi do zmniejszenia wrażliwości tkanek docelowych na insulinę, pomimo jej prawidłowego, a nawet podwyższonego stężenia we krwi. Nieprawidłowa odpowiedź komórek na działanie tak ważnego hormonu jakim jest insulina, skutkuje upośledzeniem metabolizmu przede wszystkim węglowodanów, ale również tłuszczów i białek, co uniemożliwia ich wykorzystanie w procesach pozyskiwania energii, syntezy cząsteczek budulcowych czy związków biologicznie aktywnych (enzymy, hormony). Jednymi z najważniejszych komórek docelowych dla insuliny są komórki mięśniowe, a to oznacza, że aktywność fizyczna jest czynnikiem istotnie wpływającym na insulinooporność.

czytaj dalej
Aktywność fizyczna a redukcja masy ciała u kobiet i mężczyzn

Aktywność fizyczna a redukcja masy ciała u kobiet i mężczyzn

Każda osoba stosująca dietę redukcyjną traci zarówno tłuszcz, jak i mięśnie. Jeżeli dodatkowo zmniejszanie masy ciała odbywa się w sposób gwałtowny, straty masy mięśniowej mogą stanowić nawet 50% utraconej masy ciała. Skutkuje to spadkiem tempa metabolizmu, co utrudnia dalszą redukcję oraz zwiększa ryzyko szybkiego odzyskania utraconych kilogramów. Dlatego osobom, które się odchudzają zaleca się, aby do zmian w sposobie żywienia dołączyły właściwie dobrany zestaw ćwiczeń. Postępując w ten sposób można nie tylko przyspieszyć chudnięcie, ale również zwiększyć trwałość uzyskanych efektów.

czytaj dalej